Van Soedan naar Wassenaar: Mohamed verloor zijn huis, maar niet zijn hoop

“Ondanks alles wat er is gebeurd, besef ik dat ik heel veel geluk heb gehad.” Mohamed (29) vertrok drie jaar geleden uit Soedan. Nu woont hij in een asielzoekerscentrum in Nederland en werkt hij als cultureel adviseur bij het Rode Kruis.  

Tweeënhalf jaar geleden brak in Soedan een bloederig conflict uit. Hierdoor moesten miljoenen mensen halsoverkop vluchten. Ook voor Mohamed betekende het dat hij niet meer terug kon naar zijn huis. 

Heel veel geluk gehad

“Ondanks alles wat er is gebeurd, besef ik dat ik heel veel geluk heb gehad. Een paar maanden voordat het geweld uitbrak ben ik uit Soedan vertrokken. Mijn ouders hadden het gevoel dat er iets ging gebeuren en zijn naar Egypte gegaan. Ik ben meegegaan om te helpen met de verhuizing. Mijn intentie was om terug te gaan naar Soedan zodra ze waren gesetteld. Maar toen brak het conflict uit. Ik wilde wel terug, maar er was niets waar ik naartoe kon gaan. Mijn huis is verwoest.”  

Machteloosheid en schuldgevoel

Omdat Mohamed eerder in Delft had gestudeerd, kon hij terug naar Nederland en vervolgens hier asiel aanvragen. Op afstand volgde hij het nieuws uit Soedan. Maar hoe meer ellende hij voorbij zag komen, hoe meer het hem aangreep.  

“Op dit moment probeer ik het nieuws zo min mogelijk te volgen. Het komt zo dichtbij en als ik het lees maak ik me zo ontzettend veel zorgen over de mensen daar. Ik voel me zo machteloos. En soms voel ik me ook schuldig. Ik had de kans om weg te gaan. Veel anderen niet. De mensen die nu nog in Soedan zijn, zijn vaak degenen die de hulp het meest nodig hebben. Het zijn de ouderen, de kinderen en mensen die ziek zijn die achterblijven. Zij hebben niet de keus – als het al een keus is – om te vluchten. Dat idee vreet aan me.” 

Samen leven of samen dood

Mohameds familie is nu veilig in Egypte. “Als zij nog in Soedan waren geweest, dan was ik sowieso teruggegaan, zonder twijfel. Mijn familie is het allerbelangrijkst. Of we leven samen of we gaan samen dood.”

Op dit moment woont Mohamed in een asielzoekerscentrum in Wassenaar. Praten met zijn kamergenoten over wat er gaande is in Soedan, doet hij niet. “Al het nieuws dat uit Soedan komt is erg zwaar. Het maakt me depressief als we het erover hebben. We moeten nu focussen op ons leven hier.”

Ongelijk leed

Op de vraag of het geweld in Soedan genoeg in het nieuws is, is Mohamed duidelijk: “NEE. Vetgedrukt en met hoofdletters. Er is geen druk vanuit de internationale gemeenschap om deze wreedheden te stoppen. Mensen gaan dood. Terwijl dit gewoon kan stoppen als we druk zetten. We zijn allemaal verbonden met dezelfde aarde, waarom telt het leed niet gelijk?”

Een positieve noot 

Wanneer hij terugdenkt aan zijn gelukkigste tijd, ziet hij het gewone leven voor zich.  “Dat was toen ik na mijn master terug was in Soedan. Koffie met mijn familie, muziek maken met vrienden en de mensen van wie ik hou kunnen zien. Die tijd koester ik nog steeds. Ik besef dat het leven zoveel meer is dan een snelle wifi-connectie of goede infrastructuur. Om volmaakt gelukkig te zijn heb je mensen nodig die je liefhebt. Het liefst ga ik terug naar Soedan, maar op dit moment is dat te gevaarlijk.”

Zijn eigen verhaal gebruikt Mohamed nu om anderen bewust te maken van de situatie in Soedan én om de opvang in Nederland te verbeteren. Bij het Rode Kruis kunnen collega’s bij hem terecht als ze advies nodig hebben over de hulpverlening in de opvang of over culturele vraagstukken. “Doordat ik zelf een bewoner ben in de opvang kan ik mijn kennis delen. Zo kan ik iets achterlaten en toch een positieve noot uit deze situatie halen. Ik denk weleens: als ik invloed zou hebben op mijn levensloop, zou ik het dan anders doen? Maar het antwoord is nee. Ik geloof dat het zo moest zijn.”

Wij zijn overal waar nood is 

Iedereen die in nood is, moet op ons kunnen rekenen. Of dat nu in Soedan is, in Oekraïne, Gaza, Afghanistan of in Syrië. Juist dáár zijn wij. Om mensen te helpen waar dat voor anderen onmogelijk is. Mensen die leven te midden van geweld, op de vlucht zijn of die proberen hun leven weer op te bouwen. Voor hen zorgen we voor schoon drinkwater, voedsel, onderdak en medische zorg. De basis die mensen nodig hebben om te overleven en om weer vooruit te kunnen kijken.

Maar dat kunnen we niet alleen. Als jij naast ons komt staan kunnen we blijven helpen. Help je mee? Steun mensen in nood met een gift via giro 7244 (IBAN: NL19INGB0000007244) of via de rode knop.