Wat het écht betekent om te vluchten: vier verhalen uit Libanon
15 april 2026
Onophoudelijke explosies gevolgd door hartverscheurend verdriet in Gaza. Terwijl in Israël de oorverdovende stilte van onzekerheid heerst en de tijd doortikt waarin je niet weet waar een geliefde is, en of diegene nog leeft. Vandaag is de dag dat het conflict in Israël en de Palestijnse gebieden twee jaar geleden totaal escaleerde. En al die tijd overleven mensen in een nachtmerrie van verdriet, pijn en onmacht.
Geen dag gaat voorbij dat het conflict voor de mensen in Israël, Gaza en de Westelijke Jordaanoever niet voelbaar is. Aan beide kanten van het conflict verdiept de pijn met elke dag die verstrijkt.
Huizen, toekomst en waardigheid met de grond gelijkgemaakt
In de Gazastrook zoeken mensen steeds wanhopiger naar voedsel om te overleven, terwijl ze worden opgejaagd met evacuatiebevelen naar steeds kleinere gebieden. Ziekenhuizen kunnen het aantal slachtoffers niet meer aan, en er is nauwelijks medicatie waardoor gewonden soms zonder verdoving worden behandeld. En door het gebrek aan noodhulp en voedsel grijpt de hongersnood steeds verder om zich heen. Alle waardigheid wordt met de grond gelijkgemaakt, net als de huizen waar ze ooit in woonden.
Hoop wordt steeds kwetsbaarder
In Israël leven tientallen families elke dag met de onzekerheid of ze ooit hun broer, zus, vader of kind nog levend in hun armen kunnen sluiten. Zonder dat ze gedag hebben kunnen zeggen. De hoop blijft, maar wordt steeds kwetsbaarder naarmate de dagen verstrijken. Duizenden anderen weten dat ze nooit meer hun geliefden kunnen omhelzen na de verschrikkelijke aanvallen op 7 oktober 2023. En dat verdriet dreunt elke dag nog door.
Hulpverleners onder vuur
Ook onze hulpverleners leven elke dag met de angst dat ook zij slachtoffer worden van het conflict. En helaas is dat niet zonder reden. Sinds de escalatie tot heden zijn er tientallen hulpverleners gedood terwijl ze levens probeerden te redden.
Mensen zoals de 25-jarige ambulancechauffeur Ahron Haimov, die werd gedood terwijl hij onderweg was naar een gewond persoon. En ook Youssef Zaino en zijn collega Ahmed Al-Madhoun, die onder vuur kwamen toen ze in de ambulance onderweg waren naar de gewonde Hind Rejab, waarbij niemand het overleefde.
Hulpverlening gaat door
Ondanks alles blijven hulpverleners van het Rode Kruis helpen, zo goed als mogelijk. Op de Westelijke Jordaanoever zorgen we onder andere voor voedselhulp, delen we hygiënepakketten uit en bieden vrijwilligers psychosociale steun aan kinderen. In Gaza verlenen we medische hulp, runnen we ziekenhuizen en ondersteunen we bakkers bij het maken van brood om mensen van eten te voorzien. Ook in Israël bieden we hulp waar dat nodig is, zo bemensen we de ambulances en bieden we medische hulp.
Respecteer het oorlogsrecht
Dit conflict spaart niemand. Het verwoest levens, dromen en toekomst. Onze hulpverleners zetten al twee jaar lang hun eigen leven op het spel om anderen te helpen. En dat terwijl ze zelf ook elke dag door de gevolgen van het geweld worden geraakt.
Daarom doen we een dringende oproep aan de internationale gemeenschap: pak je verantwoordelijkheden. Laat de gijzelaars vrij en geef ons toegang tot de gevangenen. Laat hulpgoederen ongelimiteerd binnenkomen en laat hulpverleners veilig en zorgeloos hun werk doen. Oftewel: respecteer het humanitair oorlogsrecht.
