Hierom maken we ons zorgen over het migratiepact
12 juni 2026
Al een maand lang bieden we iedere dag noodhulp aan mensen op het grasveld bij het aanmeldcentrum in Ter Apel. Door een tekort aan opvangplekken loopt de situatie vast. Een oplossing kan niet wachten, een menswaardige situatie is het minste wat mensen verdienen.
Het probleem is duidelijk: er zijn niet genoeg opvangplekken en de asielprocedure verloopt traag. Daardoor is de druk op Ter Apel te hoog en weten mensen al een maand niet of er plek is voor hen. Harm Goossens, directeur van het Rode Kruis, uit zijn zorgen: “Mensen worden nu van hot naar her gestuurd. Stadskanaal, Groningen, Gieten, en ga zo maar door. Dat is inefficiënt, duur en niet goed voor de psychologische gesteldheid van mensen die in onzekerheid blijven.”
Vanavond opent een volgende tijdelijke noodopvanglocatie zijn deuren, nu in Zwolle. Telkens wordt er dankbaar gebruik gemaakt van de tijdelijke opvangplekken die door gemeenten worden aangeboden. Maar een structurele oplossing blijft uit. Harm: “Iedere dag is er weer die onzekerheid. ‘s Avonds rond elf uur gaan mensen de bus in, dan slapen ze op een noodlocatie en de volgende ochtend moeten ze weer vroeg op om zich te melden in Ter Apel. Dat is echt onacceptabel.”

Zwolle is de negende gemeente die nu te hulp schiet. “De definitieve oplossing moet echt van de Rijksoverheid komen”, zegt Harm. “Alleen door voldoende langdurige opvanglocaties te bieden, met een goed werkend systeem erachter, kan de situatie verbeteren. Wij doen ook een beroep op de medemenselijkheid en solidariteit van gemeenten: help mee bij het vinden van een langdurige en geschikte plek.”
Hulpverleners van het Rode Kruis zetten in de afgelopen weken tenten neer op het grasveld voor het aanmeldcentrum om mensen te beschermen tegen hitte of regen. Er is iedere dag eten en drinken en er zijn toiletten en stroompunten beschikbaar. Daarnaast zetten we bijna de hele maand bedden neer op de tijdelijke opvanglocaties, bijvoorbeeld in een bedrijfs- of sporthal. Harm licht toe: “Dit soort noodhulp biedt het Rode Kruis normaliter voor gevluchte mensen in oorlogsgebieden of na een natuurramp.”
We staan aan het begin van maand twee. “Het Rode Kruis zal er altijd zijn voor degenen die onze hulp nodig hebben. Maar we blijven het zeggen: dit kan zo écht niet langer”, besluit Harm. En het kan ook anders. Alle middelen zijn namelijk aanwezig om een meer menswaardige opvang te creëren.