Het water stijgt: aandacht voor de Cariben kan niet langer wachten
20 mei 2026
Bijna vier maanden na de verwoesting van orkaan Melissa is het dagelijks leven op Jamaica nog verre van normaal. De schade is enorm, maar de veerkracht is groots. Hoe bouwen mensen hun leven op het eiland weer op? Rode Kruis-hulpverlener Chloe vertelt.
Eind oktober trekt storm Melissa als categorie-5 orkaan over Jamaica. Met windsnelheden tot 295 kilometer per uur is dit een van de sterkste orkanen die ooit land bereikte. De schade is intens: bijna 1,9 miljoen mensen zijn getroffen en 279 duizend inwoners moeten hun huis verlaten. De wederopbouw is in volle gang, maar de gevolgen zijn nog dagelijks zichtbaar én voelbaar.
Na een ramp verschuift de aandacht in de media vaak snel en hoor je daarna nog maar weinig over het getroffen gebied. Toch is de ellende dan nog lang niet voorbij. Chloe Govindasamy (28), op dat moment werkzaam voor het Britse Rode Kruis, hoort over de ravage die orkaan Melissa achterlaat. “Ik ben half Jamaicaans en heb vrienden en familie in het getroffen gebied. Deze ramp voelt daardoor extra persoonlijk.” Via het internationale Rode Kruis krijgt ze de mogelijkheid om zich in te zetten op het eiland.
Daar ziet Chloe, behalve de ravage, ook hoe mensen samenkomen. “Ik werd herinnerd aan de veerkracht van de Jamaicanen. Mensen helpen elkaar door de moeilijke tijd heen. Dat is onlosmakelijk verbonden met het eiland, de kracht die daarvan uitgaat is enorm.”

Dat samenzijn geeft hoop, en die hoop is belangrijk. “Vaak wordt vergeten dat het meemaken van zo’n ramp gevolgen heeft voor de mentale gezondheid”, vertelt Chloe. “Laat staan dat er wordt beseft hoeveel tijd en aandacht het kost om die mentale schade te herstellen.”
Vandaar dat onze hulpverleners op Jamaica niet alleen helpen met het herstellen van huizen en belangrijke faciliteiten, maar ook psychosociale hulp bieden aan getroffen mensen.
Internationale Rode Kruis (IFRC)
Als Chloe een basisschool bezoekt, merkt ze hoe de ramp het leven van kinderen beïnvloedt. “Sommigen verloren hun huis, anderen hun ouders. Veel kinderen konden maandenlang niet naar school of komen helemaal niet meer doordat ze noodgedwongen zijn verhuisd.” Door deze heftige gebeurtenissen zijn veel kinderen angstig.
“Ik ontmoette een 11-jarig meisje, ze kwam huilend op me af. Haar docent vertelde me dat het meisje erbij was geweest toen haar vader overleed. Hij had een stuk van hun dak op zijn hoofd gekregen.” Deze ontmoeting maakt grote indruk op Chloe, ook omdat het verhaal van het meisje helaas niet zeldzaam is.
Door te kijken of kinderen zich veilig voelen en zich kunnen concentreren, wordt duidelijk hoe het gaat met hun herstel. Op school worden kinderen geholpen om hun angsten los te laten.
Chloe: “Door bijvoorbeeld te knutselen, te sporten of ademhalingsoefeningen te doen, zorgen we dat kinderen kunnen ontspannen en langzaam hun vertrouwen terugwinnen. Verder helpt het dat de kinderen weer op school zijn met hun klasgenoten. Zo merken ze dat ze niet alleen zijn.”

Naast psychosociale steun op scholen en in opvangcentra, is veilige huisvesting momenteel de grootste zorg. We helpen daarom met contant geld en vouchers, zodat mensen zélf hun leven weer kunnen opbouwen. Chloe legt uit: “Dit geld kunnen mensen gebruiken voor wat ze het hardst nodig hebben. Ze investeren bijvoorbeeld in hun huis of hun onderneming.”
Zo ontmoet Chloe Maurice, die het geld gebruikt om zijn huis te herstellen. “Af en toe stuurt hij trots foto’s van de voortgang.” Ook ondernemers gebruiken het geld voor herstel en wederopbouw. Zoals Orlando, die zijn café verloor. Hij droomt ervan om zijn ontmoetingsplek opnieuw op te bouwen.

Orkanen zoals Melissa komen vaker voor en worden door klimaatverandering alleen maar krachtiger. Daarom helpt het Rode Kruis niet alleen met directe noodhulp, maar ook in de periode daarna. Met wederopbouw, psychosociale ondersteuning en betere voorbereiding op toekomstige stormen.