Word vrijwilliger Doneer

In Jemen stapelen rampen zich op

Laatste update: 1 maart 2021

Conflicten, ziekte-uitbraken, een ingestorte economie en een permanent tekort aan eten. De inwoners van Jemen in het Midden-Oosten krijgen een ongekende hoeveelheid ellende over zich heen. Zo’n 14 miljoen mensen hebben onmiddellijk hulp nodig, onder wie veel moeders en kinderen.

En alsof dat nog niet genoeg is, heeft het coronavirus ook hier zijn weg gevonden. Maar hoe kun je je handen wassen, als er geen water is? Hoe kun je thuisblijven, wanneer je huis gebombardeerd is? Hoe kun je afstand houden, wanneer de enige veilige plaats volgepakt zit met andere mensen, die net als jij op de vlucht zijn voor het geweld?

Kom in actie en doneer

Wij zijn de Jemenieten niet vergeten. We doen alles wat we kunnen om hen te helpen. Jij ook? Steun ons werk in Jemen met een eenmalige donatie!

Doneer direct
80%

van de bevolking in Jemen heeft snel hulp nodig

Coronacrisis-Jemen-kind-1030x686

Honger en nog meer honger

In Jemen is niet genoeg te eten. Vóór het conflict in 2015 begon, werd 90% van al het voedsel in Jemen geïmporteerd. Maar nu zijn zee- en luchthavens geblokkeerd. Daardoor kan maar weinig voedsel het land in komen. Ook bij hulpgoederen speelt dit probleem. Kunnen we wel iets over de grens krijgen, dan lukt het vaak niet om de goederen te vervoeren. Dit komt door vernielde en onveilige wegen.

En toen kwam corona. Hierdoor is het nog lastiger om voedsel het land in te krijgen. De hongercrisis zal alleen maar verergeren. Vooral voor kwetsbare groepen, zoals kinderen, ouderen en zwangere vrouwen kan ondervoeding dodelijk zijn.

Muggenziekten

Muggen? Dat klinkt naast honger en geweld misschien niet zo erg. Maar ziektes als dengue en malaria teisteren het land. Veel mensen hebben medische hulp nodig, maar slechts de helft van de gezondheidscentra is operationeel.

Nauwelijks aandacht

“Het is wrang om te beseffen dat er in Jemen miljoenen mensen in grote nood zijn, maar dat er nauwelijks aandacht voor is. Het blijft onzichtbaar, onder andere doordat er nauwelijks journalisten het land binnenkomen. Toch blijft het belangrijk dat mensen weten dat er nog steeds een doorlopende ramp in Jemen gaande is,” zegt Rode Kruis-ambassadeur Floortje Dessing, die het land twee keer bezocht sinds de uitbraak van de burgeroorlog in 2015.

Wat doen wij?

We werken keihard om de bevolking van Jemen te helpen. We zorgen voor voedsel, water en medische hulp.

Voedsel en water

In 2019 ontvingen 938.735 mensen in Jemen hulp in de vorm van eten of cash. Ook hielpen we 278.936 ondervoede kinderen, zwangere vrouwen en moeders met baby’s. Daarnaast voorzagen we 25 gezondheidscentra in het hele land van voedsel en voedingssupplementen om Jemenieten te behandelen die acuut ondervoed zijn.

Ook zorgen we voor schoon drinkwater en sanitaire voorzieningen. Met deze hulp bereikten we in 2019 in Jemen 5.759.566 mensen. Ook in 2020 wisten we bijna 6 miljoen mensen van water te voorzien.

Medische hulp

Daarnaast ondersteunen we de medische zorg in Jemen. We geven voorlichting over het coronavirus in het land. Ook bezorgen we medische spullen bij ziekenhuizen, zoals persoonlijkebeschermingsmiddelen. Daarnaast richtten we in september 2020 een speciale coronakliniek op in het zuiden van het land.

Wat kun jij doen?

Wil jij dat wij voedsel, water en medische hulp blijven geven aan de Jemenieten? Steun onze hulp dan en doneer!

Doneer direct

“Ik weet niet hoe het verder moet”

Fatima al-Omati is één van de 20 miljoen mensen in Jemen die niet weet of ze de komende tijd wel te eten zal hebben. Nog geen maand nadat ze met haar familie hun huis in Taiz ‘Sallah ontvluchtte vanwege het conflict, werd het kleine appartement met één slaapkamer waar ze hun toevlucht hadden genomen, gebombardeerd.

De familie verloor alles en Fatima’s man raakte zwaargewond. Haar zoon en zijn gezin verhuisden, maar Fatima had geen keus en bleef met haar bedlegerige echtgenoot in het afgebrande huis achter.

Ze leven nu op enkele sneden brood die ze af en toe van een bakkerij in de straat ontvangen. “Ik voel me hulpeloos, ik weet niet wat ik moet doen. Moge God ons genadig zijn,” zegt de 60-jarige vrouw.

“Hoe moet ik hen iets geven, als we niets hebben?”

Het leven van Amal en haar familie werd op zijn kop gezet toen gevechten nabij hun dorp Shaqab hun huis verwoestten. Bij het vluchten raakte de kogel van een scherpschutter Amal in haar nek. De twee uren die nodig waren om een ziekenhuis te bereiken, waren de meest pijnlijke van haar leven.

Het trauma eindigde daar niet: in het ziekenhuis kreeg ze te horen dat ze nooit meer zou kunnen lopen. Nu brengt ze haar dagen door op de vloer van een kleine gehuurde kamer met haar zoon en dochter.

“Het ergste is dat mijn kinderen me regelmatig iets vragen. Ik kan het hen nooit geven. We hebben helemaal niets”, zegt ze.